Hooijmaijers: Nederland is maakbaar, maar ik stuur wel een rekening

Ik heb het altijd een raar persbericht gevonden, dat Ballast Nedam eind augustus 2010 de wereld in zond. Ik citeer uit het archief van Vastgoedmarkt: ‘Ruud Jacobs heeft om persoonlijke redenen besloten met onmiddellijke ingang terug te treden als lid van de raad van bestuur van Ballast Nedam. Jacobs (55) was bijna vijftien jaar in verschillende functies bij Ballast Nedam werkzaam, waarvan de laatste drie jaar als lid van de raad van bestuur. Ballast Nedam zegt in het persbericht over Jacobs: ‘Hij heeft een belangrijke rol gespeeld in de professionalisering en positionering van de divisie Bouw en Ontwikkeling. De raad van commissarissen heeft begrip en waardering voor de door de heer Jacobs gemaakte keuze’, aldus Ballast Nedam.

Onmiddellijk deden er geruchten de ronde dat Jacobs iets had gedaan wat ethisch niet door de beugel zou kunnen. Maar zelf ontkende hij dat in alle toonaarden. ‘Hij was toe aan iets nieuws, na jaren van hard werken wilde hij zijn horizon verleggen,’ was zijn reactie. Dat kan natuurlijk. Je hoeft niet overal iets achter te zoeken. Maar de twijfel bleef. Er waren ook mensen die me verzekerden, dat er iets was gebeurd waarom Jacobs wel moest opstappen.

Sinds afgelopen vrijdag weten we waarschijnlijk waarom. In het Fd en de Volkskrant stond, dat uit de stukken van het OM in de zaak tegen de ex-gedeputeerde van Noord-Holland, Tom Hooijmaijers, blijkt dat Ballast Nedam tussen 2005 en 2009 Hooijmaijers zou hebben omgekocht. ‘Ballast Nedam-bestuurder Ruud Jacobs zou Hooijmaijers € 4165 hebben toegestopt om een voorkeursbehandeling te krijgen,’ zo schreef het Fd.

Misschien dat ik te makkelijk de stukjes puzzel leg, maar de zaak tegen Hooijmaijers startte – als ik het me goed herinner – in april 2010. Blijkbaar is Ballast Nedam al in een vroeg stadium op de hoogte gesteld van verdachte geldovermakingen en heeft het beursgenoteerde bedrijf direct maatregelen genomen. Dat Ballast Nedam in een reactie nu laat weten dat het verhaal over illegale betalingen aan Hooijmaijers daar onbekend is, hoort tot de eerste lessen PR. Die zeggen dat je beter eerst kunt ontkennen, dat je van iets weet. Ik ben ervan overtuigd dat de opsporingsambtenaren al in 2010 bij Ballast Nedam zijn langs geweest.

Jacobs bevindt zich in goed gezelschap, blijkt uit de stukken. Bekende personen uit de vastgoedwereld worden genoemd, zoals Luigi Prins (Corbraspen, met het moeizame project SugarCity in Halfweg), Louis Meijer (was die in die periode niet betrokken bij Burginvest met allerlei posities in Amsterdam en Haarlem?), Harry Muermans (daar hebben we hem weer met zijn niet-renderende positie bij Schiphol)  of Gijs de Jager van JVG Vastgoed. De laatste ken ik niet persoonlijk, maar viel zijn naam ook al niet in de affaire rond Hubert Möllenkamp en Rochdale en zijn bemoeienissen met een transactie van zijn vriend Hans van Veggel? Iedereen ontkent en/of is verbijsterd over de verdenkingen. Waar hebben we dit eerder gehoord?

De affaire Hooijmaijers heeft me, sinds de eerste verdenkingen tegen hem in de media kwamen, steeds bezig gehouden. Ik heb Hooijmaijers vaak gesproken en hem ook geïnterviewd voor Vastgoedmarkt. Hij was voor mij iemand, die zich – ondanks zijn VVD-profiel – gedroeg als een moderne linkse rakker. Voor hem was de maatschappij maakbaar. Hij bediende zich van een Joop den Uyl-filosofie dat met overheidsingrijpen de maatschappij beter zou kunnen worden gemaakt. Als wethouder van Amsterdam en later als Statenlid en gedeputeerde van Noord-Holland was hij het toonbeeld van de filosofie dat alles te sturen is: meer woningbouw, meer buitenlandse ondernemingen die zich hier zouden vestigen, prachtige oplossingen voor ruimtelijke problemen in Huizen, Schiphol, Haarlem, Amsterdam, de Wieringermeer, noem maar op. Ik vond zijn verhalen vaak vermoeiend, maar ik had er ook wel bewondering voor. Eindelijk eens iemand met een visie, een ‘macher’, een non-conventionalist. Hooijmaijers doet me denken aan andere politici als Jos van Rey (Roermond) of Adri Duivesteijn (Almere).

Maar er waren ook de verhalen over zijn uitgaven op ieders portemonnee, behalve die van hemzelf. Hooijmaijers was iemand die iedereen groots kon laten voelen, als hij of zij maar deed wat hij wilde. En als hij zelf maar niet hoefde te betalen. Iemand, die met hem op een provinciale reis naar China ging, verbaasde zich erover hoe makkelijk hij geld namens de provincie uitgaf en de rekeningen van de dure diners en de bar betaalde. ‘Ik heb hem gelukkig wel gezegd, dat ik erop stond er allemaal zelf voor te betalen. En zo is dat ook gebeurd,’ aldus de deelnemer aan de trip.   

Eenzelfde haantjesgedrag maakte ik ook mee op de Mipim, waar Hooijmaijers op rekening van de provincie Noord-Holland zich gedroeg als een schatrijke vastgoedboer. Ik weet nu, wat voor een ‘macher’ Hooijmaijers feitelijk is. Hij denkt dat hij de wereld kan veranderen, alleen moet daar wel goed voor betaald worden. En de vastgoedbobo’s waren daar maar al te graag toe bereid.

Natuurlijk zegt Hooijmaijers consequent sinds 2010 dat hij alles kan uitleggen, dat het niet waar is wat er tegen hem wordt ingebracht door het OM en dat het allemaal misverstanden zijn. Het OM zou ook zaken uit verband trekken. Ik ben bang voor hem, dat de rechtbank daarin niet zal meegaan. De harde opstelling in de Klimop-affaire van het OM – en ook van de rechtbank – geeft aan, dat het wat Justitie betreft menens is. Terecht. Durfde de vastgoedsector – met name het serieuze en professionele deel – bij de Klimop-affaire nog te roepen dat het allemaal een betreurenswaardig incident was, bijna dagelijks komen er nieuwe verhalen in de media waaruit blijkt wat een ethische puinhoop de sector ervan heeft gemaakt. En geen gevestigde naam is blijkbaar meer veilig, waarbij ook nog opvalt dat inmiddels het moddergooien is begonnen, zoals Ger Visser van Eurocommerce dat zaterdag deed in de richting van Rabobank en FGH.

In het professionele wielrennen – ook zo’n sector die het ‘zwaar’ heeft door dopingonthullingen – is door dezelfde Rabobank als sponsor geopperd dat we maar eens over moeten gaan tot een ‘waarheidscommissie’. Er zal binnenkort – sluit ik niet uit – ook iemand gaan roepen dat er een ‘waarheidscommissie’ voor de vastgoedsector moet komen, waarbij iedereen met veel gevoel voor drama kan bekennen wat hij (of zij) allemaal fout heeft gedaan, zonder dat er gestraft zal worden. Onzin, hard juridisch aanpakken, veroordelen en flinke boetes uitdelen en echt plukken (niet zoals bij Jan van Vlijmen, die gewoon door kan gaan met zakendoen!), is mijn mening. En tegelijk er juridisch voor zorgen dat dit soort blijkbaar structurele en ingewortelde wanpraktijken niet verjaren. Een mooie opgave voor een nieuwe kabinet, lijkt me zo.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: