Opnieuw een affaire-Van Veggel: wat doen de relaties van Multi?

Het bericht vanochtend in de Telegraaf, dat Hans van Veggel – mede-oprichter en grootaandeelhouder van de international vermaarde winkelcentrumontwikkelaar Multi Development – door de Fiod wordt beschuldigd van aanzienlijk belastingfraude, is een nieuwe dreun in het gezicht van de Nederlandse vastgoedsector. Na de Klimop-affaire rond het voormalige Bouwfonds en het Philips Pensioenfonds; de teloorgang, gelardeerd met wanbeheer en fraude, van SNS Property Finace; en de onverkwikkelijke en met fraude omgeven gang van zaken rond Eurocommerce – om maar een aantal van de meest spraakmakende schandalen te noemen – illustreert dit bericht opnieuw – in ieder geval voor de publieke opinie – dat de vastgoedsector nog steeds voor een belangrijk deel verrot is.

Waarbij ik direct moet aantekenen dat dat ook geldt voor een aantal andere belangrijke economische bedrijfstakken zoals de zorg, de corporatiesector en delen van het onderwijs. Het wordt hoog tij dat ‘Nederland’ stopt met het zich op de borst kloppen als een integer land. Ik bevind me op dit moment in Zuid Afrika waar de kranten dagelijks volstaan met fraude- en integriteitskwesties, maar zie uiteindelijk maar weinig verschillen; met dien verstande dat in Zuid Afrika die schandalen ook aangeven dat nagenoeg de hele politieke elite ermee doordrenkt is. En dat is in ons land (nog?) niet het geval. Wat dat betreft bestaat er dus nog een groot verschil tussen president Jacob Zuma en premier Mark Rutte, en niet alleen omdat Zuma minimaal vijf vrouwen heeft en Rutte er – voor zover ik weet – geen een.

Volgens de Fiod wordt Van Veggel ervan verdacht via Curaçao tientallen miljoenen euro’s buiten het zicht van de fiscus te hebben gehouden, om er op die manier 25 miljoen euro wijzer van te worden. Genoeg reden om invallen te doen op het hoofdkantoor van Multi Vastgoed in Gouda, bij een bij de fraude betrokken trustkantoor op Curaçao en bij het landhuis annex golfbaan van Van Veggel in Wassenaar. Waarschijnlijk – maar dat lees ik niet in de Telegraaf – zal de Fiod ook wel even zijn binnengelopen op het kantoor van Timevest in Amsterdam, het private beleggingsvehikel van de familie Van Veggel. Bij de invallen werden onder meer een kwart miljoen euro in contanten en enkele kostbare kunstvoorwerpen in beslag genomen. Blijkbaar loopt de Fiod hiermee vooruit op de toepassing van de ‘pluk-ze-wetgeving ’ (‘Verruiming Mogelijkheden Voordeelontneming), die sinds 1 juli 2011 van kracht is. Met deze wet  is ‘het juridische instrumentarium verbreed, waaronder meer mogelijkheden tot verbeurdverklaring, invoering van een wettelijk bewijsvermoeden en de mogelijkheid om bij meerdere daders hen elk aansprakelijk te stellen voor het gehele voordeel. Ook zijn de mogelijkheden om bij schijnconstructies beslag te leggen uitgebreid en is de mogelijkheid ingevoerd om onderzoek te doen naar vermogen om de ontnemingsmaatregel te verhalen tijdens de hoger beroep- en cassatiefase én nadat het ontnemingsvonnis  onherroepelijk is geworden.’

Van Veggel ontkende in de Telegraaf natuurlijk dat hij ook maar iets verkeerd heeft gedaan  en liet weten dat het gaat om ‘een fiscaal meningsverschil’. Ook vanmiddag verzette hij zich in een persverklaring fel tegen de aantijgingen van de Fiod. Dat zal best en mag ook best. Iedereen heeft het recht zich te verdedigen tegen beschuldigingen die in zijn ogen onterecht zijn. Maar ik ben niet onder de indruk van zijn tegenwerpingen.  Veel witteboorden criminaliteit kan nu eenmaal worden uitgelegd als een ‘fiscaal’ meningsverschil. Het klinkt bijna als een eufemisme. De Fiod is in zijn persverklaring echter heel concreet en heeft het over een verdenking van oplichting van de Belastingdienst en witwassen. Dat is iets anders dan een verschil van mening over een fiscale kwestie. Van Veggel zou de belasting bepaalde informatie niet hebben verstrekt en/of deze hebben vervalst. Het zou daarbij gaan om een vastgoeddeal uit 2006 via een constructie met een Stichting Particulier Fonds (SPF) op Curaçao. Opvallend is verder dat er bij de invallen ook 200.000 euro contant geld in beslag is genomen.

Of het allemaal klopt wat de Fiod Van Veggel ten laste legt, zullen we moeten afwachten. Maar het is niet voor het eerst dat zijn naam op een dubieuze manier in het nieuws komt. Eind 2009 werd Van Veggel in verband gebracht met wat later de Rochdale-affaire is gaan heten en die in augustus 2010 tot een schikking leidde tussen Multi en het Openbaar Ministerie. Het betrof hier een verdachte betaling die Multi in 2003 deed aan de ex-directeur Möllenkamp van woningcorporatie Rochdale op grond van een valse factuur. Ik citeer uit de Nieuwsbrief van Vastgoedmarkt in 2010: ‘Het schikkingsvoorstel dat het OM aan Multi heeft aangeboden – en dat is geaccepteerd – omvat de betaling van 565.000 euro door Multi zelf, 25.000 euro door de betrokken ex-directeur van Multi (eerder was al bekend geworden dat het gaat om de inmiddels opgestapte Nico Veldhuis) en van 25.000 euro door Van Veggel zelf, die immers voor de uiteindelijke goedkeuring van de betaling tekende.’

Van Veggel zei toen ook dat die bewuste rekening niet paste ‘binnen onze ethiek en bedrijfscultuur’ en benadrukte dat ‘diepgaand onderzoek heeft uitgewezen dat het een eenmalig incident betreft. Iedereen die ons bedrijf en mij persoonlijk kent, zal het niet verbazen dat dit onverkwikkelijke voorval mij persoonlijk zeer heeft geraakt. Niet alleen omdat de zaak indruist tegen mijn karakter, maar vooral omdat de te begrijpen aandacht in de media een zweem van wantrouwen veroorzaakt die niet gerechtvaardigd is.’

De belangenorganisatie van Nederlandse vastgoedontwikkelaars, de Neprom, dacht daar trouwens wat minder verzoenend over en noemde de bewuste betaling ‘daadwerkelijk een zeer ernstige schending van de Neprom-gedragsregels’ .

Wat de gevolgen zijn van deze mogelijke nieuwe schending van ‘gedragregels’ door Van Veggel en/of Multi (Multi is namelijk van Veggel en Van Veggel is Multi, ook al gaat het hier waarschijnlijk om zaken die meer gelieerd zijn aan zijn private beleggingsactiviteiten dan aan die van de corporate Multi), ligt open. Maar het zal er de zaken voor Multi, dat toch al in de problemen zit, niet makkelijker op maken. Toen eind 2009  bekend werd dat Multi en Van Veggel in verband werden gebracht met een valse declaratie bij Rochdale, zag met beursgenoteerde vastgoedfonds Corio zich gedwongen de onderhandelingen over de overname van een deel van de Multi-portefeuille onmiddellijk stop te zetten. Pas nadat Van Veggel deze zaak had ‘opgeklaard’, kon Corio de transactie van 1,3 miljard euro afhandelen, waarbij met enig cynisme nu kan worden vastgesteld, dat die transactie voor Corio toch niet goed is uitgevallen. Want op de bewuste winkelcentra-portefeuille – onder meer in Duitsland – zijn inmiddels enige honderden miljoen euro afgeboekt. Wel kon met deze transactie een mogelijke faillissement van Multi toen worden afgewenteld.

Curieus is dat de nieuwe negatieve berichtgeving over Van Veggel wederom samenvalt met een belangrijk moment voor de toekomst van Multi. Zoals bekend praat Van Veggel noodgedwongen met de Amerikaanse private durfinvesteerder Blackstone over de overname van de immense schuldenlast van de onderneming; gesprekken die uiteindelijk kunnen leiden tot het tegen een enorme discount afstoten van de grote Turkse winkelcentraportefeuille van Multi.

Maar of Van Veggel er nu net zo makkelijk vanaf komt als in 2010, is maar zeer de vraag. Ik denk dat de Neprom zich opnieuw over deze zaak zal gaan buigen en dat ook institutionele en private partijen – met name in Nederland – zich vandaag, morgen en de komende weken zullen afvragen of ze nog wel met Multi en Van Veggel zaken kunnen doen. Al was het alleen maar vanwege hun eigen integriteits- en corporate governace-voorschriften en –regels.

Nog de afgelopen dagen werd bekend dat de institutionele belegger Bouwinvest het wijkcentrum Mosveld in Amsterdam-Noord zal kopen en Rotterdam toonde zich nog onlangs zeer verheugd over het doorgaan van een tweede Koopgoot, Forum Rotterdam, waarin Multi 350 miljoen euro wil investeren. De vraag kan nu worden gesteld of een financiering hiervan door de nieuwe affaire Van Veggel niet problematisch wordt. Met ander woorden: kunnen of willen zich zelf als integer beschouwende Nederlandse partijen en overheden nog wel zaken doen met een bedrijf, waarvan de oprichter en chairman verdacht wordt van financiële malversaties?

Hoewel, nu ik dit optik, weet ik het antwoord al, alle ethische en integriteitscodes ten spijt. De gemeente Kerkrade vindt het feit dat ontwikkelaar Piet van Pol door Justitie als verdachte is aangemerkt in verband met valsheid in geschrifte en fraude, ook geen enkel probleem om met hem verder te gaan bij de herontwikkeling van een nieuw stadshart. Rotterdam zal niet anders reageren. Het hemd is nader dan de rok, zegt het spreekwoord. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: