Ook voor Heerlen komen de Chinezen er aan

Op het jaarlijkse Jones Lang LaSalle–symposium, vorige maand in het Haagse Kurhaus, staken Robert Stassen en Matthew Richards van de International Capital Group van Jones Lang LaSalle een optimistisch verhaal af waarin ze betoogden dat de Chinezen eraan komen om grote bedragen te steken in Europees commercieel vastgoed. Dus ook in Nederlandse vastgoed.

Bij de kreet ‘De Chinezen komen eraan’ moet ik onmiddellijk terugdenken aan de nachtmerries die ik als klein kind in de jaren ‘vijftig had. Toen dreigde er ‘gevaar’ uit het Oosten, ook al was dat in die jaren van de Koude oorlog vooral van de kant van de Russen. Maar op de een of andere manier associeerde ik als kind dat ‘grote gevaar’ niet zozeer met Russen, maar met de gele horden van vriend Mao, die moordend en verkrachtend onze slaapkamers zouden binnendringen. Het was dan ook de tijd van de Koreaanse oorlog, waarin het communistische oosten en het kapitalistische westen oorlogszuchtig tegenover elkaar stonden.

Maar in het geval van Jones Lang LaSalle (JLL) gaat het dus niet om een gevaar, maar om de redding van al dat Nederlands commercieel vastgoed dat moeilijk aan de straatstenen kwijt te raken is. Stassen en Richards hadden het trouwens niet alleen over Chinezen, maar ook over Maleisiërs, Singaporezen, Zuid-Taiwanezen, en voegden aan dat lijstje ook nog Amerikanen en Arabieren toe. Kortom, zo’n beetje de hele wereld, met uitzondering van Europa. In deze tijden van globale economische en financiële verhoudingen is het verschil tussen Russen, Chinezen, Japanners, Europeanen en Amerikanen eigenlijk ook niet zo groot meer, maar als het gaat om het kopen van vastgoed moeten we het toch vooral van de ‘wijzen uit het oosten’ en de ‘cowboys’ uit het westen hebben.

Stassen en Richard wezen op nog een andere reden voor de toegenomen Chinese belangstelling voor Europa: ‘Als je als Chinees in een land als Portugal investeert, krijg je er makkelijk een tweede paspoort bij cadeau. En dus toegang tot de EU, zonder dat je steeds voor een visum hoeft te gaan.’ Ik moet daarbij steeds weer denken aan al die ‘derde wereld’-mensen die met gammele bootje ook proberen Europa te bereiken en dat vaak met de dood – en anders wel met terugzending – moeten bekopen. Maar als je geld hebt, ligt alles anders in deze wereld, dat is een oude les. 1000 euro voor een mensenhandelaar is duidelijk te weinig voor het Europees overtollig vastgoed, laat staan voor een paspoort.

In Heerlen neemt het college van B&W de Chinezen al enige tijd serieus. Zoals u weet – onder andere uit deze blog – ontwikkelt Heerlen samen met NS Vastgoed, Jongen Vastgoed (Volker Wessels) en de woningcorporatie Weller een ambitieus project in het stadshart, Maankwartier geheten. De totale investering bedraagt minstens 180 miljoen euro. En nu wil het probleem, dat ze dat ze een deel van dat vastgoed (kantoorruimte, winkels en hotel) aan de straatstenen niet kwijt kunnen. Niet aan huurders en al helemaal niet aan beleggers. En dus heeft de Heerlense politiek zijn hoop gesteld op de Chinezen. Het was zelfs zo, dat een van de managers van Weller het bericht in de nieuwsbrief van Vastgoedmarkt over het JJL-sympoisum rondtwitterde om daarmee aan te geven dat Weller het helemaal bij het rechte eind heeft om op de Chinezen te vertrouwen.

Afgelopen week verbleef er een delegatie van de gemeente Heerlen in de Chinese provincie Fujian, de hoofdstad Fuzhou en de stad Nan’an. Blijkbaar belangrijke plekken, maar ik had er nog nooit van gehoord en ik denk niemand in Heerlen. Wat van ver komt, moet wel goed zijn, lijkt hier de visie. In september 2012 bezocht al een delegatie van de woningcorporatie Weller dezelfde regio, een trip die werd geleid door de PvdA-burgemeester Paul Depla. Je vraagt je af waarom het parlement/ verantwoordelijke ministerie/de regering toen al niet heeft ingegrepen. Het organiseren van dit soort trips is geen zaak van een sociale huisvester.

De contacten met de Chinezen waren een jaar geleden blijkbaar zo goed, dat ze, aldus een raadsinformatiebrief van het college van B&W, hebben geleid tot ‘het afsluiten van drie contracten voor vestiging in het Maankwartier, 2 huurcontracten en de mogelijk vestiging van een handel in natuursteen’. Daar zitten ze in Heerlen blijkbaar heel erg op te wachten, die zoveelste handelaar/verkoper van natuursteen. Of die contracten ooit gerealiseerd worden, is maar zeer de vraag. En vooral: tegen welke dumpprijzen dan wel? Transparantie is ook hier ver te zoeken.

Het bezoek van afgelopen week door de tweede delegatie stond onder leiding van de SP-wethouder Riet de Wit. Verder namen aan de trip onder andere opnieuw de woningcorporatie Weller deel, alsook de beoogde exploitant van het hotel in het Maankwartier – Saillant Hotels uit Valkenburg–, de middelbare school Bernardinus College (?) en de VVV. Doel, aldus burgemeester Depla in zijn raadsinformatiebrief  ‘het verstevigen van de banden met de ondernemers die al hebben besloten tot vestiging in het Maankwartier, het verstevigen van de bestaande contacten  en het leggen van nieuwe’, alsook het ondertekenen van een intentieverklaring ‘met de burgemeester van Nan’an om de mogelijkheden van een stedenband uit te werken’.

De afgelopen week zijn de lezers van het Limburgs Dagblad verblijd met een dagelijkse berichtgeving over de trip door de deelnemende VVV-directeur Anya Niewierra. Tenenkrommende stukjes proza, met pakkende koppen als ‘Vissenkop voor Riet de Wit’ en ‘Kennismaken bij eierdorpjes thee’. Ik heb in het verleden heel wat van zulke trips moeten meemaken – in Afrika en in Zuid-Amerika, – maar er is nog weinig veranderd. Van lunch naar diner, opzitten en foto’s maken; van station naar luchthaven en vooral allerlei lokale hotemetoten die zichzelf belangrijk vinden.  Concrete business: ho maar!

In de aanloop tot de trip had mevrouw Niewierra al een interview gegeven in de lokale media, waarin ze verklaarde waarom de Chinezen in Nan’an met duizenden tegelijk naar Heerlen zullen komen om daar hun dure vakantie in Europa door te brengen. Ik citeer het nieuwsmedium Heuvelland:  ‘Niewierra hoopt een interessant pakket in handen van touroperators te kunnen leggen, waarbij de Chinese groepen vanuit Zuid-Limburg (‘het hart van Europa’) een interessant en vooral ook passend programma kan worden geboden. Trekpleisters zijn er op redelijke afstand genoeg: Karl Heinrich Marx werd geboren en groeide op in Trier, woonde lange tijd in Bonn, werkte als (hoofd)redacteur voor een krant in Keulen, verbleef in Brussel, bezocht Nijmegen waar zijn moeder vandaan kwam en logeerde bij zijn zus Sophie in Maastricht. Daarnaast zijn er nog dagtripjes denkbaar. Deze ‘tussendoortjes’ zijn bijvoorbeeld Aken (Karel de Grote), met de TGV naar Parijs, een dagje Normandië (D-Day) en niet te vergeten Den Haag. En, wie weet, is ook een uitstapje naar Londen mogelijk, waar Karl Marx de laatste periode van zijn leven verbleef.’

Je gelooft je ogen niet bij het lezen van zulke marketing-onzin. Trouwens, de aanwezigheid van Riet de Wit als delegatie-leidster van deze Heerlense trip is ook opmerkelijk. De Wit is de grote pleitbezorgster van het Maankwartier in de Heerlense politiek en heeft al heel wat staaltjes van vastgoedproblematiek op het bordje van de stad gelegd, met bijvoorbeeld het oude CBS-kantoor, de Plu en ‘t Loon. Leest u maar terug in eerdere afleveringen van deze blog.

Dat zij nu het hol van de Chinese draak heeft bezocht, is op zich al iets bijzonders. De SP is namelijk voortgekomen uit de maoïstische beweging van de jaren ’70 en is jarenlang door de Chinezen van Mao – via het Marxistisch-Leninistische Centrum Nederland en de Kommunistische Eenheidsbeweging Nederland – gefinancierd. Sindsdien is wel de maoïstische signatuur verdwenen bij de SP, maar Riet de Wit als vooraanstaande SP-vrouw ziet nog altijd mogelijkheden om met financiële bijdragen vanuit China een moeizaam en dubieus vastgoedproject in Heerlen los te trekken.

Wat het college van B&W zich echter niet realiseren, is dat Chinezen misschien genoeg geld hebben om buiten de landsgrenzen te investeren, dus ook in vastgoed, maar dat ze dat beslist niet zullen doen als ze niet zelf aan de touwtjes van zo’n project kunnen trekken. Daar komt nog bij dat de Chinese dollars van het JLL-duo Stassen en Richards naar heel andere vastgoedprojecten zullen gaan dan als investering in een niet marktconform te verhuren hotel en kantorencomplex in de oostelijke mijnstreek van Zuid-Limburg. Als de Chinezen al gaan investeren in Europees vastgoed, zal dat in steden als Parijs, Frankfurt, Amsterdam en Londen zijn, maar niet in een moeizaam Heerlens project.

Maar ja, leg dat maar eens uit aan een stadsbestuur dat zich noodgedwongen geheel gefocust heeft op de geldstromen uit het Oosten om een project te redden dat niet te redden valt. Vroeger was dat toch minstens een nachtmerrie waard.

 

 

Advertenties
Comments
One Response to “Ook voor Heerlen komen de Chinezen er aan”
  1. jos van de mortel schreef:

    De Saillant Hotel groep komt niet uit Valkenburg, maar uit Gulpen, met twee hotel(letjes) daar, een gerespecteerd positief ingesteld collega voor het toerisme in het Heuvelland, maar hun huurcontract zal het merkwaardige te creeren appartementsrecht onverkoopbaar maken aan een Chinees. Waarschijnlijk moet de overheid het project gewoon overnemen en van belastinggeld onrendabel uitvoeren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: