Alleen maar rode kaarten voor Zuid-Limburgs vastgoedbeleid

Afbeelding

In verschillende edities van het Limburgs Dagblad/Dagblad de Limburger is afgelopen dinsdag een opmerkelijke advertentie verschenen, met als koptekst ‘De Rode Kaart voor het gemeentebestuur van Heerlen’. Een ‘Comité van verontruste ondernemers’ is verantwoordelijk voor deze advertentiecampagne, die is gekoppeld aan de website www.verontrusteondernemers.nl. Het gaat dus niet om een politieke partij of de politieke oppositie in Heerlen, maar om betrokken plaatselijke ondernemers die genoeg hebben van het rampzalige vastgoedbeleid van deze grootste gemeente in Zuid-Limburg. Ze benoemen hun thema’s ook: het hoge leegstandspercentage voor winkels en kantoren, de voor die leegstand dramatische ontwikkeling het Maankwartier bij het centraal station, de studentenleegloop uit het centrum door een verkeerd vastgoedbeleid, het fiasco van het door de stad voor een half miljoen euro aangekochte oude CBS-kantoor (met een afschrijving door de Rijksgebouwendienst van ruim 20 miljoen euro) en de aanhoudende onzekerheid rond het winkelcentrum ‘t Loon. Over een aantal van deze zaken heb ik in deze blog meerdere keren geschreven.

De reacties op dit ondernemersinitiatief zijn voorspelbaar. Riet de wit, de vertrekkend SP-wethouder van Economische Zaken en verantwoordelijk voor veel van de vastgoedellende in de stad, noemt de actie ‘schadelijk’ en zegt dat ‘de advertentie vol feitelijke onjuistheden zit’. Ik weet niet waarop De Wit doelt, maar blijkbaar kan ze niet lezen (of ik niet!), want ik heb geen enkele onjuistheid in de advertentie opgemerkt.

Een dag later meldde hetzelfde gemeentebestuur, waarvan Riet de Wit deel uitmaakt, voor 10,9 miljoen euro kantoorruimte aan te kopen in het geplaagde vastgoedproject Maankwartier. Daarvoor krijgt de gemeente het eigendom over 5700 m2 kantoorruimte, waarvan zij zelf slechts een deel zal gebruiken. De rest wordt weer verhuurd aan UWV, die 3300 m2 nodig heeft. De gemeente Heerlen als financier, belegger en makelaar van kantoorruimte en haalt ook nog eens een huurder weg op de vrije professionele markt! Het moet niet gekker worden. De gemeente koopt deze kantoorruimte, omdat anders de financiële basis onder het 160 miljoen euro kostende Maankwartier wordt weggehaald.  De ontwikkelaar van deze kantoormeters is overigens een woningcorporatie (Weller) die al vanwege deze ontwikkeling onder curatele van Den Haag is geplaatst. De lamme helpt hier de blinde. De critici van dit Maankwartier hadden dit overigens al een jaar geleden voorspeld.

En dit alles, terwijl rond de ontwikkeling Maankwartier al vele duizenden meters aan retail- en kantoorruimte leegstaan. Tot vorige week hield het gemeentebestuur van Heerlen nog stug vol dat Chinese investeerders het beoogde hotel en de kantoormeters in het project zouden kopen. Er werden vorig jaar zelfs twee reizen door corporatie Weller en de gemeente naar China georganiseerd – een onder leiding van PvdA-burgemeester Paul Depla en een met Riet de Wit – waarna de delegatieleden vol enthousiasme  meldden dat de investeerders in China stonden te trappelen om geld naar Heerlen over te maken. Niet dus, geen rode cent. Ik schreef al eerder: wanneer grijpt de Grote Politiek in Den Haag nu daadwerkelijk in deze onzinnige Maankwartier-ellende.

Ook wat betreft het winkelcentrum ‘t Loon – eigendom van NSI – dat te kampen heeft met grote leegstand en waarin flink geïnvesteerd moet worden om er weer een goedlopend winkelgebied van te maken – als dat al kans van slagen heeft – , wringt het gemeentebestuur zich in allerlei twijfelachtige bochten. Twee weken lekte uit dat de Provincie Limburg en de gemeente samen bereid zouden zijn 30 miljoen euro te fourneren om het hele gemengde complex te slopen, maar sindsdien is het opvallend stil gebleven. NSI wil hieraan namelijk niet meewerken en de door het college toegezegde definitieve regeling van deze ‘sloopkoop’ lijkt nu al verleden tijd.

Maar Heerlen is zeker niet de enige gemeente in Zuid-Limburg die een rode kaart verdiend. Deze week kondigde Maastricht aan door te gaan met het miljoenen kostende Belvédère-project, waaruit eerder  ING Real Estate Development en Bouwinvest zich hebben teruggetrokken met een verlies ieder van 20 miljoen euro. ‘Als de marktpartijen er geen brood in zien, doen we het toch gewoon alleen!’ is hier blijkbaar de slogan. En daarom werden er ze week nieuwe plannen gepresenteerd voor het ‘beeldbepalende Eiffelgebouw van Sphinx aan de Boschstraat’ dat moet veranderen in een woon- en werkplek met een studentenhotel en ambachtelijke bedrijfjes. Het moet kortom een ‘hip, jong stadsdeel worden dat elk jaar wordt bezocht door 800.000 tot 1 miljoen mensen’.  Het Limburgs Dagblad schreef in het bericht gelukkig wel iets anders erbij: ‘Eerdere plannen voor het gebied zijn nooit uitgevoerd en hebben Maastricht miljoenen aan afschrijvingen gekost’.  Maar dat vergeten we even gemakshalve, want natuurlijk ‘staan nieuwe partijen te trappelen om zich hier te vestigen.

Vlakbij dit monumentale Eiffelgebouw – pakweg op 100 meter afstand – ligt een ander ‘fantastisch project van de gemeente’: ‘t Bassin.  Dit is gesitueerd rond een voormalige binnenhaven van de Maas, met monumentale panden, vooral gericht op de horeca. Inmiddels zijn daar de afgelopen jaren talrijke ondernemers failliet gegaan of weer vertrokken, vooral omdat er in Maastricht al meer dan genoeg horeca is. En wat zegt wethouder Gerdo van Grootheest – nota bene van Groen Links: ‘’t Bassin heeft de afgelopen jaren last gehad van de crisis, net als Belvedère. Het ligt niet aan ons (de gemeente; rdw). Wij zijn enorm aan het investeren om de zaak te laten opbloeien. Ook wat ‘t Bassin betreft nemen wij onze verantwoordelijkheid en dat zullen we blijven doen’. Geen stap vooruit, volgens mij maar een Echternach-processie.

Ik moet bij dit soort politieke blah blah denken aan de voormalige CDA-burgemeester Gerd Leers, die enige jaren geleden meende dat Maastricht wel toe was aan een vestiging van het Amerikaanse casino-gigant Ceasar’s Palace en zich rijk rekende met vele honderdduizenden nieuwe vastgoedmeters aan winkels, kantoren, theaters, casino’s en horeca. Hoogmoedswaanzin aan de Maas, maar de bestuurders hebben nog steeds niets geleerd van drama’s als die rond de Campus bij het MECC, die bijna tot het faillissement van de woningcorporatie Servatius leidde. En het maakt niet uit of ze van de VVD, CDA, SP, PvdA of Groen Links zijn in Zuid-Limburg, ze zijn allemaal even verblind door vastgoed fata morgana’s. Ook hier dus een Rode Kaart met hoofdletters.

En dan hebben we nog dat arme Kerkrade, de gemeente met de hoogste werkloosheid in Nederland, waar de vergrijzing nog meer dan elders toeslaat. Deze week begon daar de sloop van de panden die overigens voor een deel vorig jaar op aanraden van de omstreden projectontwikkelaar Piet van Pol (u kent hem nog wel, die vriend van de ook omstreden ex-wethouder en VVD-bestuurder Jos van Rey uit Roermond) ruimschoots boven de taxatiewaarde door de gemeente werden aangekocht om een centrumplan mogelijk te maken. Een centrumplan waarvoor professionele vastgoedbezitters en –ontwikkelaars al tien jaar tevergeefs een oplossing hebben proberen te vinden.

Dat Centrumplan Kerkrade is een geesteskind van CDA-burgemeester Jos Som, die niet te beroerd is om de door Justitie van corruptie verdachte ontwikkelaar Van Pol exclusief en tegen een flinke gemeentelijke vergoeding een oplossing voor zijn centrumdromen te doen vinden.  En wat zegt Som deze week bij de eerste sloopwerkzaamheden, waarbij hij een uitspraak van niemand anders dan Mahatma Ghandi aanhaalt: ‘Slechts diegenen mogen slopen, die iets beters bouwen’.

Som is ook iemand die er ronduit voor uitkomt dat hij graag zaken doet met een van valsheid in geschrifte en omkoping verdachte ontwikkelaar: ‘In goede samenwerking hebben Van Pol Beheer BV en de gemeente een prachtig plan met ambitieuze maar zeker ook realistische doelstellingen weten te creëren. (-) Met als resultaat  een bruisend hart met een sterke aantrekkingskracht op consumenten uit heel Zuid-Limburg en onze Duitse buurgemeenten’, lezen we op de website van de gemeente uit de mond van Som. Verder is de burgervader ook nog van mening dat Zuid Limburgers massaal zullen gaan afzien van winkelen in Heerlen en Maastricht als het Centrumplan Kerkrade gereed is. Laat me niet lachen, wat een politieke prietpraat, zonder ook maar enige vorm van bescheidenheid en realiteitszin. Ik zou maar eens praten met de eigenaar van het verlieslijdende Orlandopassage in het hartje van Kerkrade, Elizen Vastgoed. Die weet hoe de werkelijke vork aan de steel zit als het gaat om de aantrekkelijkheid van winkelen in Kerkrade.

Van Pol heeft het gemeentebestuur voorgeschoteld dat hij hier 66 woningen kan realiseren (47 voor de huur en 20 voor de verkoop), plus 6500 m2 retail en een grondige renovatie van het Parkstad Limburg Theater en een nieuwe bibliotheek. Jammer genoeg voor Som en Kerkrade hoor ik steeds opnieuw dat Van Pol de financiering van het project niet rond krijgt en dat het ook met het aantrekken van nieuwe winkelketens voor het project slecht gaat. Dat Van Pol problemen heeft met de financiering, is ook niet zo verbazingwekkend. De Nederlandse professionele vastgoedfinanciers hebben hun lesje na de drama’s bij SNS Property Finance wel geleerd en hebben geen enkele behoefte om zich aan iemand te verbinden die door Justitie als verdachte is aangemerkt, zelfs als niet vaststaat dat het tot een veroordeling komt. We zullen zien, want de maand april is de deadline voor dit project, dat volgens Som hoe dan ook doorgaat. Want als Van Pol zijn afspraken niet nakomt, dan doen we het gewoon zelf, heeft deze parmantige burgervader met weinig bescheidenheid rondgetoeterd.

Zuid-Limburg heeft drie betaalde voetbalclubs, die ook niet bepaald de top van het Nederlandse voetbal vertegenwoordigen. Maar wat ze in Zuid-Limburg wel weten, is wat een rode kaart betekent, zelfs als ze het er niet mee eens zijn (de ‘schuld’ ligt namelijk vaak bij de ander!): uitsluiting voor een paar wedstrijden. Het wordt tijd dat niet de lokale ondernemers rode kaarten hoeven uitdelen voor ‘vuil spel’ met vastgoedprojecten, maar dat Den Haag ingrijpt. Zo vlak voor de lokale verkiezingen zou dat heel wat helderheid opleveren voor de Zuid-Limburgse kiezer, die het ondertussen ook allemaal niet meer weet en zich steeds meer van die lokale politiek afkeert of maar op de PVV gaat stemmen. Maar die doen juist niet mee met de lokale verkiezingen. Alaaf dan maar!

Advertenties
Comments
9 Responses to “Alleen maar rode kaarten voor Zuid-Limburgs vastgoedbeleid”
  1. Marco schreef:

    De genoemde advertentie raakt kant nog wal. Gelukkig komt er ook een tegengeluid uit Heerlen.

    “Bij het Comité Verontruste Ondernemers heerst het negatieve saldo van het minderwaardigheidscomplex. Draai een stoeptegel ondersteboven en ze schreeuwen moord en brand.”

    http://zwartgoud.net/2014/02/column-verontruste-ondernemers-zijn-dorpsgekken-in-vermomming/

    • jos van de mortel schreef:

      Waarde Marco,

      De schrijver van dat artikel heeft last van hetzelfde syndroom als het gemeentebestuur, bord voor de kop, incompetentie, megalomaan, geen realiteitszin, liegen en wensdenken. Maar gaat hij die onfinancierbare projecten betalen?

      • Marco schreef:

        Maar in ieder geval niet anoniem.

      • jos van de mortel schreef:

        @ Marco;

        Is ‘in ieder geval niet anoniem’ dan alles wat er nog blijft van al die ‘op de man gespeelde’ onjuiste aantijgingen? Niet echt sterk.

        Alaaf,

        Jos van de Mortel

  2. william schreef:

    In een reacie op een voorgaande kolom heb ik gepleit voor een gemeentelijk herindeling. Het moet er toch ééns van komen. Dan nú maar….

    ik hoop dat de provincie, of het rijk, voldoende guts heeft om die herindeling opnieuw op de agenda te zetten, maar dan nu met de absolute wil door te stoten. Het is gewoon onacceptabel nog langer door modderen met de huidge kerktorenpolitiek.

    Maar ook zonder gemeentelijk herindeling is het mogelijk om in gezamenlijkheid een gedragen visie neer te leggen op de ruimtelijke ontwikkleing van dit gebied.
    Naar mijn mening een van de ‘sjoenste plekskes op de waereld’.

    Grootschaligem, planmatige sloop kan een stap vooruit zijn. daardoor wordt plaats gemaakt voor nieuwbouw. Hier liggen straten vol met woiningen die niet meer van deze tijd zijn: naar alle maatstaven veel te klein en slecht geisoleerd. Daarentegen is er in dit gebied met 500.000 inwoners niet één levensloop bestendige bungalow te koop, jonger dan 15 jaar.

    Vandaag worden in Voerendaal 8 vrije sector kavels bij inschrijving verkocht voor de bouw (in eigen beheer) van levensloopbestendige woningen. Ze worden gerealiseerd door de gemeente zelf, op een slooplocatie (een lege school). 55 plussers (die mensen hebben geld) krijgen voorkeur bij de loting. Kijk, daar krijg ik nu goede zin van: ophouden met zeuren, schouders eronder zetten en vooruit met de gijt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: