Hans van Veggel kan de (vastgoed)draad weer oppakken

Het persbericht van professor mr. G.J.M. de Bont van De Bont Advocaten van vorige week over de deal die Hans van Veggel heeft gesloten met de Belastingdienst, is goed nieuws voor Van Veggel zelf en ook voor de vastgoedsector. De toelichting is summier, maar geeft aan dat Van Veggel door het Openbaar Ministerie in deze zaak niet langer meer als verdachte van belastingfraude en andere gerelateerde verdenkingen wordt aangemerkt. We moeten natuurlijk afgaan op het persbericht van de advocaat van Van Veggel zelf – de Belastingdienst en het OM hebben immers geen persbericht verstrekt, voor zover ik weet – maar we mogen aannemen dat de opgenomen informatie met deze instanties is afgesteld.

De door de Belastingdienst een jaar geleden ingezette strafzaak tegen Van Veggel is dus gestaakt en er is blijkbaar voor gekozen om het meningsverschil over de fiscale afhandeling van de Stichting Particulier Fonds (SPF) van Van Veggel op een andere manier op te lossen. Daarmee is ook het beslag van 25 miljoen euro op huis en bezittingen van Hans van Veggel opgeheven.

De mede-oprichter van Multi Development – vele decennia de belangrijkste ontwikkelaar van toonaangevende winkelcentra in heel Europa – kwam in juli vorig jaar in opspraak vanwege een vastgoeddeal uit 2003. Deze deal zou niet bij de Belastingdienst zijn gemeld, maar zijn gelopen via het in Curaçao gevestigde SPF. Van Veggel werd – toen de deal toch bij de Belastingdienst in het vizier kwam – vervolgens formeel verdacht van het niet of onjuist verstrekken van informatie, valsheid in geschrifte en witwassen. De Fiod doorzocht om die reden ook kantoorpanden in Nederland – onder meer het hoofdkantoor van Multi in Gouda – en Curaçao en legde voor een aanzienlijk bedrag beslag. 

Van Veggel heeft altijd ten stelligste ontkend iets verkeerd te hebben gedaan. Hij beschouwde de zaak als een fiscaal meningsverschil en wierp de suggestie van strafbare feiten verre van zich. Als er al iets verkeerds was gedaan, dan was dat het gevolg van een miscommunicatie tussen hem, zijn fiscale adviseurs en de Belastingdienst, was zijn mening. Hij zei indertijd te betreuren dat het OM eenzijdig de publiciteit had opgezocht. ‘Dit berokkent de heer Van Veggel, de ondernemingen waar hij bij betrokken is en hun werknemers onnodig schade,’ liet zijn communicatieadviseur toen onder meer weten.

Over de zaak SPF schrijft professor De Bont nu in het persbericht: ‘De SPF was in samenspraak met gerenommeerde fiscaal adviseurs opgericht in een tijd dat dergelijke structuren gebruikelijk waren. Er is nadien een discussie ontstaan over de fiscale behandeling van de SPF die is geëscaleerd. Van Veggel betreurt dit. Partijen hebben er vervolgens voor gekozen om in overleg te treden en zijn met respect voor elkaars standpunten tot een vergelijk gekomen. Alle lopende procedures en geschillen zijn daarmee beëindigd.’

De overeenstemming tussen partijen en het sepot van het OM resulteren volgens De Bont voor Van Veggel in ‘de juiste zakelijke basis voor gezond ondernemen en investeren in de toekomst. Alle partijen zien de overeenkomst als een passende uitkomst. Om in de toekomst onnodige misverstanden te voorkomen, is afgesproken dat partijen op regelmatige basis actuele ontwikkelingen bespreken.’

Dit is een uitermate curieuze zin in het persbericht van de advocaat van Van Veggel. Dat lijkt erop te wijzen dat er mogelijk nog andere fiscale zaken tegen hem lopen waarover nader indringend overleg noodzakelijk zou kunnen zijn. Deze zin is daarom curieus, omdat het heel normaal is dat Belastingdienst en een belastingplichtige met elkaar in overleg gaan over meningsverschillen. Er is pas sprake van een mogelijke criminele verdenking als de belastingplichtige daadwerkelijk een frauduleuze aangifte heeft gedaan en die heeft ondertekend. In een toelichting aan relaties geeft Van Veggel nalatigheid impliciet toe: ‘Ik vraag me natuurlijk af hoe een lopend fiscaal verschil van mening kan leiden tot openbare verdachtmakingen en berichtgeving die buiten alle proporties zijn. Als ik op een eerder moment persoonlijk betrokken was geweest, dan had deze patstelling voorkomen kunnen worden. Mijn fiscaal adviseurs heb ik in deze kwestie al die tijd letterlijk gevolgd. Hetgeen ik mijzelf nu kan verwijten is, dat ik persoonlijk jarenlang te weinig aandacht heb gegeven aan fiscale kwesties, waardoor ik de ernstig oplopende spanning tussen mijn adviseurs en de Belastingdienst gemist heb.’

Hoe het nu precies zit in deze zaak tussen de Belastingdienst en het OM enerzijds en Van Veggel anderzijds, is dus nog steeds niet helemal duidelijk. We weten bijvoorbeeld niet of Van Veggel alsnog heeft moeten betalen voor het geschil met de Belastingdienst in de zaak SPF en of dat bedrag in de buurt is gekomen van de 25 miljoen euro waarop eerder beslag is gelegd. Maar goed, belastingzaken op zich zijn in Nederland ook een privé-zaak.

Maar ik kan me verder goed voorstellen dat Van Veggel opgelucht is dat hij eindelijk – na een jaar – verlost is van een voor hem en zijn zakelijke activiteiten zeer schadelijke verdenking. Toen in juli vorig jaar bekend werd dat de Fiod/Belastingdienst hem van belastingfraude, valsheid in geschrifte en witwassen verdacht en er ook invallen en beslagleggingen hadden plaatsgevonden, betekende dat het definitieve einde van zijn betrokkenheid bij ‘zijn’ Multi Development. Multi bevond zich op dat moment al in zwaar weer, mede omdat de Amerikaanse durfinvesteerder Blackstone schuldpapieren bij banken had opgekocht ter waarde van ruim 900 miljoen euro. Daarmee maakte Blackstone op dat moment uit hoe de toekomst van Multi als zelfstandige ontwikkelaar eruit zou gaan zien. Blackstone is echter een belegger en geen ontwikkelaar en daarom werd er wel degelijk met Van Veggel gesproken over een doorstart van de ontwikkelaar, los van de enorme winkelcentra-portefeuille van Multi met name in Turkije. Toen echter bekend werd dat Van Veggel als verdachte was aangemerkt, staakten de Amerikanen onmiddellijk alle gesprekken met hem, waarop hij zich genoodzaakt zag zich volledig uit het bedrijf terug te trekken en alle aandelen aan Blackstone over te dragen. En daarmee kwam formeel een einde aan Van Veggels betrokkenheid bij Multi, een betrokkenheid die ruim dertig intensieve jaren heeft omvat.

De verdachtmakingen aan het adres van Van Veggel door het Openbaar Ministerie misten hun uitwerking niet alleen op de betrokkenheid van Van Veggel bij Multi, maar ook op zijn andere, grote vastgoedbelangen. Zoals vrijwel altijd gebeurt in dit soort echte of vermeende strafzaken komen voorheen betrouwbare en hechte vastgoed- en bancaire relaties van het ene op het andere moment op de tocht te staan. Banken stoppen met financieren of willen hun bestaande financieringen afbouwen en marktpartijen en andere stakeholders voelen er plots niets meer voor om nog langer zaken te doen. Van de ene dag op de andere wordt de verdachte een lepraleider of een paria. Mede om die reden besloot van Van Veggel dan ook zijn private ontwikkelaar COD – geleid door zijn zoon Bas – te verkopen aan Borghese. 

Het afgelopen jaar is het erg stil gebleven rond Hans van Veggel, met name omdat hij zelf elke publiciteit uit de weg ging. Van verschillende kanten kon echter worden vernomen dat hij uiterst verbitterd was over het onrecht dat hem was aangedaan. Hij formuleert dat nu als volgt: ‘De Fiod- inval, het ongenuanceerde mediatumult en de daarop volgende periode van onzekerheid zijn voor mijn naasten, alle medewerkers en mijzelf een zware tijd geweest. Het moge duidelijk zijn dat mijn gezin en mijn zakelijke activiteiten forse hinder hebben ondervonden van de situatie. In enkele gevallen zijn ondernemingen zelfs noodgedwongen afgestoten.’

De bitterheid die in deze verklaring doordringt, is begrijpelijk. De manier waarop de Fiod/OM deze zaak in de publiciteit heeft gebracht via een persbericht, heeft alles weg van een executie zonder dat blijkbaar duidelijk was of de zware beschuldigingen aan het adres van Van Veggel een grond van waarheid bevatten. Een fiscaal meningsverschil mag nooit tot zulke publiciteit leiden, totdat voor honderd procent vaststaat dat er inderdaad feitelijke en justitioneel verwijtbare misstappen hebben plaatsgevonden. En dat blijkt nu toch niet het geval te zijn, anders was er nu niet deze schikking uitgekomen.

Ik ben het ook eens met het verwijt van Van Veggel jegens de media – waarbij ik mezelf niet uitsluit. Het Openbaar Ministerie lijkt er in toenemende mate voor te kiezen om met veel tamtam en kabaal via de media allerlei mensen aan de schandpaal te nagelen om ze vervolgens jarenlang te laten bungelen aan het justitioneel onderzoekstouwtje. Dat touwtje blijkt in de praktijk echter een galgetouw te zijn, mede door de rol van de media, terwijl nog op geen enkele manier zeker is of de rechtbank wel tot een vonnis zal komen. De affaire-Van Rey in Roermond is daar ook zo’n voorbeeld van. Ik ben altijd van mening geweest dat niet-integer handelen, fraude en criminele activiteiten moeten worden gestraft en dat de ‘burger’ moet worden beschermd tegen dit soort praktijken, ongeacht afkomst, aanzien of fortuin van de verdachten. Maar dit alles wel met een redelijke snelheid van handelen en met de nodige prudentie, zeker als het ook voor het OM niet duidelijk is dat de beschuldigingen van fraude en niet-integer handelen keihard gemaakt kunnen worden.

Hetzelfde geldt trouwens voor de zaak die tegen Multi in Duitsland speelt, waarbij de klagende partij Christian Krawinkel geen enkel publicitair middel schuwt om zijn omstreden gelijk in een vastgoedaangelegenheid te krijgen en waarbij ook de Nederlandse media klakkeloos en zonder kennis van feiten meedoen. Ik las net zelfs dat een fractie in de Heerlense gemeenteraad – Hard Leers – vragen heeft gesteld over de consequenties van een vastgoedproject in de stad naar aanleiding van de beslaglegging op de rekeningen van Multi. Wat een onzin en rare manier van aandacht trekken.

Ik heb in het geval van Van Veggel in de zaak-SPF trouwens ook nooit de indruk gehad dat er inderdaad sprake is geweest van bewust frauduleus handelen. Als iemand de grenzen van zijn belastingplicht opzoekt of misschien wel te grote risico’s neemt, dan moet dat zeker door de justitionele instanties goed worden onderzocht. Maar dat is iets anders dan met veel poeha iemand als verdachte aanmerken voor witwassen en andere malafide zaken.

Ik heb Van Veggel altijd beschouwd als een van de belangrijkste vastgoedondernemers van de afgelopen decennia en heb hem hoog zitten als ontwikkelaar en exporteur van vastgoedkennis – en expertise over heel de wereld. De winkelcentra die Multi dankzij Van Veggel de afgelopen dertig jaar overal in Europa heeft neergezet, zijn bijna zonder uitzondering ontwikkelingsparels. Dat neemt niet weg, dat ook voor hem de wet van kracht is. Hij had zich ook moeten realiseren dat hoge veel wind vangen en dat al zijn handelen onder het vergrootglas wordt gelegd. Dat wist hij ook vanuit die andere zaak, waarvoor hij noodgedwongen met justitie een schikking is overeengekomen, namelijk een door hem ondertekende frauduleuze declaratie van de vrouw van ex-Rochdale directeur Hubert Möllenkamp. Van Veggel weet ook dat deze zaak – ondanks de betaalde schikking – nog wel eens kan terugkomen als Möllenkamp en diens vrouw eindelijk voor de rechtbank verschijnen.

Voor de vastgoedsector is te hopen, dat Van Veggel in ieder geval met de schikking van vorige week een streep kan zetten onder een voor hem uiterst vervelend hoofdstuk en zich nu weer gaat richten op de uitdagingen die de commercieel vastgoedsector nog steeds biedt. Dat zal dan wel zonder een bemoeienis met Multi zijn, want dat is nu stevig in handen van Blackstone. Zelf geeft hij aan daar weer zin in te hebben: ‘Ik kijk zeer positief naar de toekomst en verheug me op de mooie uitdagingen die in het verschiet liggen.’ Het ziet er dus vanuit dat Hans van Veggel zich vanaf nu weer zal laten gelden in de vastgoedsector. Ik ben daar niet rouwig over.

 

Advertenties
Comments
One Response to “Hans van Veggel kan de (vastgoed)draad weer oppakken”
  1. In de zaak in Duitsland waarop Hart-Leers doelt heeft Multi Corporation, lees: Blackstone, zich teruggetrokken uit een project; Roel Leers schrijft ook ‘(en stop nieuwe ontwikkelingen)’; in dat kader is die reactie wel degelijk inhoudelijk, en geen onzin of aandachttrekkerij, want ik zie Multi Vastgoed zich wel degelijk terugtrekken uit die ontwikkeling in Heerlen, gewon bij gebrek aan gebruikers. En dan zijn er wel een aantal partijen met een probleem.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: