Maakt interim-burgemeester Roemer een einde aan de SP-(vastgoed)ellende in Heerlen?

Eigenlijk wilde ik niet meer schrijven over Heerlen en over de enorme vastgoedellende die met name de SP – in naam van het ‘gewone’ volk – daar het afgelopen decennium heeft gecreëerd. Maar met de gemeenteraadsverkiezingen op 21 maart voor de deur en alle problemen in deze Zuid-Limburgse stad op het netvlies, ga ik er toch nog maar een keer tegenaan in deze blog. Ik ben overigens geen Heerlenaar. Ik ben dus daar niet stemgerechtigd, maar ben wel betrokken en geïnteresseerd vanwege het gegeven dat ik in een buurgemeente woon, er vrijwel dagelijks kom, er regelmatig winkel, er de trein pak en met name vanuit vastgoedperspectief er al meer dan twintig jaar van de ene verbazing in de andere val. Denk daarbij aan de schandalige gang van zaken rond het voormalige CBS-kantoor, de toekomst van het vooral leegstaand winkelcentrum ’t Loon, het door de SP-vriendenkring in elkaar gedraaide en al voor voltooiing mislukte nieuwbouwproject Maankwartier, de enorme retail- en kantorenleegstand, de teloorgang van het project De Plu en het zwaar verliesgevende winkelcentrum Corio, de desondanks geplande herontwikkeling van het stadskantoor aan de Geleenstraat voor een bedrag van 30 miljoen euro en – niet te vergeten – de arrogantie van met name de SP in de stad, al twee coalitieperioden de grootste partij in de gemeenteraad die echter alle zogenaamd links-politieke opvattingen die de partij in de Tweede Kamer verwoordt, dankzij fractie- en partijleider Ron Meyer met verve schendt.

Voor wie het allemaal niet helemaal goed voor ogen heeft, eerst enige gegevens. Heerlen is na Maastricht de grootste stad van Zuid-Limburg met 88.000 inwoners. De gemeente maakt deel uit van Parkstad, een regionaal samenwerkingsverband in wat bekend staat als de Oostelijke Mijnstreek van acht aangrenzende gemeenten, waaronder ook Kerkrade, Voerendaal, Brunssum, Nuth, Simpelveld en Landgraaf. De regio is vooral landelijk bekend als krimpgebied en voor een belangrijk deel ook gekenmerkt door een hoge werkloosheid, ondanks de aanwezigheid van het CBS, de back-office van het APB, het hoofdkantoor van DSM en de Open Universiteit.

De plaatselijke politiek van Heerlen wordt gedomineerd door de SP die vanaf 2006 ook de coalitie leidt. Heerlen is kortom een SP-bolwerk. Dat kan onder andere worden verklaard door het grote aantal werklozen en mensen in de minima, mede als gevolg van de sluiting van wat ooit de belangrijkste werkgever was: de mijnen. Fractieleider Ron Meyer is tevens partijvoorzitter van de SP en de stad kent een aantal SP-coryfeeën als Jan (ex-senator) en Riet de Wit (ex-wethouder) en Peter van Zutphen, nu wethouder.

Ik heb in deze blog al een aantal keren geschreven over de belangrijkste wanprestaties van de door de SP-geleide gemeenteraad, en dan met name de voormalige wethouder Riet de Wit (geen familie, zeg ik voor alle duidelijkheid): over de manier waarop het oude CBS-kantoor werd verkwanseld met een obscure derde partij als lachende derde, over de manier waarop het belachelijke vastgoedproject Maankwartier tot stand is gekomen – een project met een investeringswaarde van 180 miljoen euro, door mij ooit als het Waan(zin)kwartier benoemd – en over de enorme kantoren- retailleegstand in de stad die telkens weer met lapmiddelen tegemoet wordt getreden. Toch heeft de gemeenteraad in meerderheid – met de SP voorop – de afgelopen jaren elke externe kritiek op de mesthoop geschoven met slechts één stellingname: het ligt aan het kapitaal en dan met name de vastgoedsector. Tegenstanders van de SP-koers worden uitgemaakt als verraders van de goede zaak Heerlen en de lokale media – Dagblad De Limburger voorop – slikt dat als zoete koek. Nog onlangs durfde SP-fractieleider Meyer – tevens voorzitter van de SP- te stellen dat er ‘een zwarte lijst moet komen met daarop pandeigenaren die een gebouw op een strategische plek in de stad bewust laten leegstaan en verloederen’. Wat een klinkklare onzin en dat van een fractieleider van een partij die met een zweem van vriendjespolitiek de belangrijkste drijfveer is geweest om überhaupt met het Maankwartier te starten, een project waaraan de echte marktpartijen op geen beding wilden meedoen, omdat het gewoon niet rendabel was te krijgen. Met als resultaat dat het Maankwartier gedoemd is nog voordat het klaar is een ruïne te worden en alleen maar de retail- en kantoorleegstand in de stad zal vergroten.

SP- fractieleider Meyer vindt dat echter allemaal onzin en legt daarom de schuld van alle ellende in de stad bij de vastgoedsector. Hij meent nu zelfs dat vastgoedeigenaren vanwege de leegstand beboet moeten worden, ‘omdat de gemeente gewoonweg vaak de regie niet kan nemen om leegstand tegen te gaan’ en ‘eigenaren te veel geld vragen voor een verpauperd gebouw.’ De dominante rol van de gemeente – inzake de door de SP gedomineerde coalitie – in die leegstand wordt daarbij met rasse schreden voorbijgelopen. De gemeente Heerlen was zelf instrumenteel om toestemming te geven voor een nieuw overbodig CBS-kantoor – dat trouwens al weer voor een deel leeg staat -, ging zelf een meer dan belachelijke constructie aan om het oude CBS- kantoor voor vrijwel niets te verkwanselen aan een twijfelachtige nieuwe investeerder die vervolgens de hele getroebleerde lokale kantorenmarkt nog verder verziekte. Ook ging de coalitie vervolgens zelf niet akkoord met een breed gedragen voorstel om het winkelcentrum ’t Loon te slopen – daar waren alle betrokken vastgoedpartijen het geheel over eens geworden – en vervolgens besluit zij ook nog eens het stadskantoor voor een kleine 30 miljoen te renoveren, in plaats van te zoeken naar een veel goedkopere herbestemming van andere kantoorlocaties. Ook het Maankwartier is dus geen initiatief van marktpartijen, maar van de gemeente – lees de kliek rond voormalig SP-wethouder Riet de Wit – en dankzij dit gedoemde project zal de gemeente nog decennialang blijven zitten met overbodige parkeergelegenheid, niet te vullen kantoor- en retailruimte en woningen die alleen warm te krijgen zijn tegen hoge extra stookkosten. Dat is pas duurzaam. En dan vergeet ik nog bijna de kwestie van het Mijnwater, de herontwikkeling van het Poppodium De Nieuwe Nor, de verplaatsing van het Arcus College vanuit de binnenstad naar de weilanden aan de grens van de stad en de toekomst van het monumentale filmtheater Royal te benoemen.

Voor de goede orde: het Noord-deel van het Maankwartier is inmiddels gereed. De eigenaar van het commercieel vastgoeddeel – (Bart) Meyer Real Estate, MRE; geen familie van de SP-fractieleider maar de zoon van MAB-oprichter Ton Meyer!) – wil daarvan na een jaar al weer af (de parkeergarage wordt nauwelijks bezocht; Jumbo als belangrijke huurder verloor in het eerste jaar na de opening circa 2,4 miljoen euro en probeert onder het huurcontract af te komen; en de Action als onderhuurder van Jumbo ‘huurt’ 1500 m2 voor vrijwel niets en wil toch weg omdat er maar geen klanten worden gesignaleerd. Op het Zuid-deel – met onder meer een gepland hotel, oefenen Bouwbedrijf Jongen (Volker Wessels) en Woningcorporatie Weller nu al voor de tweede keer retentierecht uit en ligt dus de bouw opnieuw stil, omdat de beoogde belegger, de vrijwel failliete Duitse hotelondernemer Werner Kindermann niet langer wenst door te gaan met de verplichte betalingen. Kindermann overweegt trouwens zelf de gemeente Heerlen, Weller en Jongen Vastgoed met een schadeclaim te confronteren wegens wanprestaties bij de bouw van het Maanhotel (159 kamers, vier sterren), zo zeggen geruchten in de stad. Ondertussen bellen Weller, de gemeente en Jongen Vastgoed opnieuw in binnen- en buitenland hotelondernemingen op met de smeekbede om toch vooral als exploitant in het Maankwartier te stappen. En dat alles om Heerlen een nieuw treinstation te geven, waarop door reizigers al minimaal vijf jaar wordt gewacht en dat volgens de laatste berichten zeker niet voor 2021 open zal gaan en dan nog alleen met enorme financiële tegenslagen voor de gemeente.

Den Haag heeft – samen met de Limburgse gouverneur Theo Bovens – onlangs besloten de in de partij uitgerangeerde voormalige SP-fractieleider in de Tweede Kamer Emile Roemer naar Heerlen te sturen. Roemer moet als tijdelijke burgemeester de lacune opvullen die CDA-burgemeester Ralph Krewinkel heeft achtergelaten, nadat hij had besloten tijdelijk terug te treden vanwege zijn ernstig zieke zoontje. In feite is daardoor de stad maandenlang onbestuurbaar geweest. Want niet alleen Krewinkel is al enige tijd niet meer op het stadshuis gezien, ook werd het college geconfronteerd met een zaak rond de ex-PVDA wethouder Barry Braeken (Centrumontwikkeling). Deze trad begin dit jaar totaal onverwachts af, zonder dat daar een goede reden voor werd afgegeven. In Heerlen praat iedereen echter over hem en zijn seksueel wangedrag, maar de lokale media hebben er de afgelopen maanden gewoon niets over geschreven. Als klopt wat in Heerlen in de wandelgangen over Braeken’s schamele integriteitsgedrag wordt verteld, staat de gemeente publicitair nog een zware dobber te wachten. Dat ook De Limburger hierover nog niets heeft geschreven, is pas echt iets in de doofpot stoppen. Ook de collega-wethouders – inclusief die van de SP – blijken hier Oost-Indisch doof over te zijn en proberen deze schandelijke affaire in ieder geval in die doofpot te houden tot na de verkiezingen. Juist deze Braeken (‘Over tien jaar? Dan zit ik voor de PvdA in de Tweede Kamer’) was de afgelopen jaren een van de pleitbezorgers van het vastgoedbeleid van de gemeente en een van de pilaren onder het Maankwartierbeleid. Arme PvdA, dat wordt een nieuw schandaal, als de details van deze kwestie echt boven tafel komen.

Het heeft weinig zin om alle vastgoedaffaires en manipulaties die Heerlen teisteren, hier uitvoerig opnieuw uit de doeken te doen. Publicaties in deze blog, in nationale tv-rubrieken (o.a. Kanniewaarzijn) en onder andere een reeks recente artikelen in de NRC zijn makkelijk na te trekken via internet of de sociale media. Heerlen is dankzij vooral de SP al meer dan een decennium een beerput van vastgoedwangedrag van de kant van de politiek, en dus niet van de kant van de vastgoedsector of vastgoedeigenaren. Als de vastgoedsector op een soortgelijke manier met projecten zou omgaan als de SP – en de Heerlense coalitie –, zou zij al lang failliet zijn gegaan.

Ik ben heel benieuwd hoe Emile Roemer met de puinhoop van ‘zijn’ SP en ‘zijn’ Ron Meyer de komende maanden omgaat. Ik kan me bijna niet voorstellen dat hij na een zorgvuldige oriëntatie niet van de ene verbijstering in de ander zal vallen. Mijn enige hoop is dat de keizers van Heerlen woensdag bij de SP de rekening zullen leggen over een jarenlang misbestuur. Laat ik daar maar aanstaande woensdag op vertrouwen. Veel stelt die hoop echter niet voor gezien de populistische stemmen op iemand als Poetin in Rusland, op Berlusconi in Italië, op Marine Le Pen in Frankrijk, op Donald Trump in de VS of figuren als Baudet en Wilders in Nederland. Gezond verstand is blijkbaar toch iets om vooral over te dromen.

Advertenties
Comments
One Response to “Maakt interim-burgemeester Roemer een einde aan de SP-(vastgoed)ellende in Heerlen?”
  1. Insider schreef:

    Emile Roemer die deze augiasstal van het Rooie Regentschap persoonlijk gaat leeg mesten terwijl het OM op de deur klopt? Honni soit qui mal y pense.
    Eerste daad: de Raad van Bestuur van DSM met geheven vinger ernstig waarschuwen dat de stad niet nog meer leegstaande kantoren zal dulden?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: